|
Lunteren kent in de zomermaanden veel
toerisme,
vanwege de
campings die zich aan de
randen van de
bossen bevinden.
Een bekende
toeristische
attractie vormt
de
Oud-Lunterse Dag, die als
onderdeel van de
Edese
Heideweek
jaarlijks eind
augustus
plaatsvindt. Op
deze dag, gaat
Lunteren zo'n
100 jaar terug
in de tijd, en
wisselen vele
Lunteranen hun
dagelijkse
kloffie in voor
de meer
traditionele
boerenkleding
van de
West-Veluwe.
Het dorp heeft een aantal rijksmonumenten: de kerk en molen
De Hoop, beiden aan de
Dorpsstraat,
verder de
Koepel, een
uitkijktoren
gelegen op de
Galgenberg
midden in
Het Luntersche
Buurtbosch.
In Het
Luntersche
Buurtbosch is
ook het
lanenpatroon een
rijksmonument.
Dit lanenpatroon
is gevormd bij
de aanleg van
het bos tegen
het einde van de
19e eeuw en
heeft de vorm
van een rankende
tak met
bladeren.
Verkeer en
vervoer
Lunteren ligt aan het zogenaamde
kippenlijntje
en heeft daaraan
het “station
Lunteren”.
Sinds december
2006 is deze
lijn onderdeel
van de
Valleilijn. De spoorlijn
die slingert
door de
Gelderse Vallei
is een van de
weinige nog
bestaande
lokaalspoorwegen.
In
1951 is de spoorlijn bovendien
geëlektrificeerd. De lengte van de geheel
enkelsporige
spoorlijn is
ongeveer 17 km,
een afstand waar
de trein ruim 20
minuten over
doet. De meeste
emplacementen
langs de
spoorlijn zijn
inmiddels
verleden tijd,
het station
Lunteren is
omgebouwd tot
een galerie, en
alleen bij de
stations
Barneveld
Centrum
en
Lunteren
kunnen de
treinen elkaar
nog
kruisen
De route.
Met deze parate voorkennis vertrekken we uit Zaal Floor, voor de WS als
startocatie niet
onbekend en waar
zelfs een
WS-lustrum met
een buffet is
gevierd en waar
ook de
enthousiasten
muziekkanten met
hun bijdrage het
gesprek van de
wandelaars
overstemde.
Direct maar langs het voormalig station van de spoorlijn
met de
bijnaam het
kippenlijntje,
zo genoemd door
het vele
transport van
kakelende kippen
en eieren van de
pluimveeteelt.
We gaan op de Goudsberg langs een gedenksteen met een opschrift dat aan
geeft dat we
terecht zijn
gekomen op het
geografisch
middelpunt van
Nederland. Niks
bijzonders, maar
fijn om te
weten.
We ontdekken het
Wekeromse zand
waar de naam van
deze wandeltocht
is aan ontleend,
een natuurgebied
met bos, heide,
zandverstuivingen
en vennetjes,
een gebied dat
wij na de soep
nog eens maar nu
vanaf de andere
kant kunnen
bewonderen. Een
gebied met veel
soorten mossen
en
paddenstoelen.
Onze soeppost
vinden we op het
erf van een
gastvrije
Gelderse
boerderij. We
volgen onze
route over een
voormalige
vuilnisbelt,
omgetoverd tot
een mooi
natuurgebied met
wandelpaden en
vergezichten op
weg naar Otterlo
voor onze grote
rust in café De
Waldhoorn. Over
de
Ginkelse
heide waar de
spoorzoekers
onder ons de
vele afdrukken
kunnen vinden
van al het wild
wat hier zich
veilig voelt.
Herten, reeën,
vossen, wilde
zwijnen en ook
wel sporen van
dassen zijn waar
te nemen. De
gehele route is
een aaneen
schakeling van
natuurgebieden
met oerbossen en
landgoederen met
aangelegde
beukenlanen
waaronder het
rijksmonument
met een
lanenpatroon van
een rankende tak
met bladeren.
Het landgoed
Kenhem is bekend
als reservaat
van
de vele
vleermuizen die
hier hun
onderkomen
hebben.
Het verdere mooie
van deze tocht
moet u als
wandelaar zelf
maar komen
ontdekken.
Graag tot ziens op zaterdag
15 januari 2011. |